Дикарбоксилати калийиловаи мусоидаткунандаи афзоиш буда, дар хӯроки хукҳо васеъ истифода мешавад.

Он зиёда аз 20 сол таърихи истифодаи онро дар ИА ва зиёда аз 10 сол дар Чин дорад.

Афзалиятҳои он чунинанд:

1) Бо манъи муқовимат ба антибиотикҳо дар ду соли охир, таҳқиқот дар бораи иловаҳо дар растаниҳои хӯроки чорво тадриҷан амиқтар шуданд. Акнун кислотадиҳандаҳо ҳамчун агентҳои зидди бактериявӣ ва афзоишдиҳанда эътироф шудаанд. Дар байни онҳо, маҳсулоти кислотаи формик ҳамчун кислотаи бактериостатикӣ ва кислотаи рӯда шинохта мешаванд, ки беҳтарин таъсири зидди бактериявӣ доранд.

2) Дар ду соли охир, саноат маъракаи кам кардани хароҷот ва баланд бардоштани самаранокиро анҷом дод ва иловаҳо низ ба интихоби маҳсулоте шурӯъ карданд, ки нисбати беҳтарини хароҷот самаранокӣ доранд ва кислотадиҳандаҳо низ истисно нестанд. Дар байни маҳсулоти кислотаи формик,дикарбоксилати калийдорои беҳтарин таъм, беҳтарин таъсири сусти озодкунӣ, баландтарин мундариҷа ва баландтарин таносуби иҷрои хароҷот мебошад.

3) Дар аввал, арзиш ва нархидиформати калийбаланд буданд ва истифодаи корхонаҳои хӯроки чорво маҳдуд буд. Бо беҳсозии раванди истеҳсолот ва озод кардани иқтидорҳои истеҳсолӣ, нархи кунуниидикарбоксилати калийпасттар аст ва таносуби самаранокии хароҷот баландтар аст